تصدّىِ مناصب با هم نزاع كردند و سرانجام پس از كشمكش‌هاى زياد ، كار به مصالحه و تقسيم مقامات ، پايان پذيرفت و تصميم گرفتند كه توليت كعبه و رياست « دار الندوة » ، با فرزندان عبد الدّار ، و سقايت و مهماندارى حجاج با پسران عبد مناف باشد و اين تقسيم تا ظهور اسلام به حال خود باقى بود . « 1 » 4 - هاشم او نياى دوم پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله ، نام وى عمرو ، و لقب او « علاء » است ؛ كه با عبد شمس توأم ( دوقلو ) بودند و دو برادر ديگر وى ، عبارتند از : « مطّلب » و « نوفل » . ميان اهل تاريخ معروف است كه : هاشم با عبد شمس توأم بوده و هنگام تولد ، انگشت هاشم به پيشانى برادرش ، عبد شمس چسبيده بود . موقع جدا كردن ، خون سرشارى جارى شد و اين پيش‌آمد سبب شد كه مردم آن را به فال بد گيرند . « 2 » يك نمونه از اخلاقِ « هاشم » ، اين است كه هر موقع هلالِ ذى الحجه ديده مىشد ؛ بامدادان به سوى كعبه مىآمد و به ديوار كعبه تكيه كرده و خطبه‌اى به شرح زير مىخواند : « گروه قريش ! شما عاقل‌ترين و شريف‌ترين گروه عرب هستيد ؛ نژاد شما بهترين نژادهاست ؛ خدا شما را در كنار خانهء خود جاى داده و اين فضيلت را براى شما از ميان ساير فرزندان اسماعيل اختصاص داده است . هان ، اى قوم من ! زوارِ خانهء خدا در اين ماه با شور عجيبى به سوى شما روى مىآورند ، آنان ميهمانان خدايند ، پذيرايى آن‌ها بر عهدهء شماها است . در ميان آن‌ها افراد تهىدست ، كه از نقاط دوردست مىآيند ؛ بسيار است . سوگند به صاحب اين

--> ( 1 ) . مناصب كعبه ، به طور مسلم روز ساختن كعبه وجود نداشت ؛ بلكه تدريجاً بر اثر مقتضيات و مناسباتى پيدا شد و مناصب كعبه تا ظهور اسلام چهار قسمت بود : 1 - توليت و كليددارى كعبه . 2 - سقايت ، يعنى تهيه آب براى زائران خانهء خدا در ايام حج . 3 - رفادت ، يعنى غذا دادن به حاجيان . 4 - رياست مكيان و پرچمدارى و فرماندهى سپاه ، و منصب اخير جنبهء دينى نداشت . ( 2 ) . « تاريخ طبرى » ، ج 2 / 13 .